U Balkanskoj politici veoma su rijetki, skoro da i nema entuzijasta. Balkan je gladan, potplaćen, a onda iz toga i pragmatičan.
Svi smo mi Balkanci, a opet svako svoj. Slovenci, Hrvati, Bosanci, Bošnjaci, Grci, Rumuni, Bugari, Turci, Albanci, Kosovari, Montenegrini, Crnogorci i naravno Srbi. Kada bi ušli u geografske odrednice bilo bi ih beskonačno. Još malo po kućama ćemo se dijeliti. Što je više podjela to je više prilike za ličnu korist, ali sve manje realne snage Balkana. A mogli bismo da budemo “svjetsko čudo”.
Jedan od glavnih razloga razvodnjavanja Balkana su Srbi. Davno je odlučeno da je naš narod remetilački faktor prodoru “civilizovanog” svijeta ka istoku i da su Srbi jedini Sloveni koji se ne mogu odsjeći od majke (Rusije).
Josip Broz i njegovi satrapi odigrali su važnu ulogu i pripremu da geografija pobjedi genetiku. Ali nisu uspjeli. Činilo se da sve ide nizbrdo, ali neki entuzijasti pokazali su da ljubav, srce i istina mogu protiv svake nakaze.
U tom kontekstu želim da se zahvalim Vladislav Dajković i Милан Кнежевић koji su svoju karijeru podredili jednoj svetačkoj borbi, koju je započeo vječno živi srpski Vladika Amfilohije Radović. Srpska Sparta ima dva sokola koja će je, uz pomoć svih nas koji je beskrajno volimo, vratiti na pravi put.
Moja Banjaluka beskrajno je uz braću Srbe iz Crne Gore i “Neka bude borba neprestana…”.
Bog vam dao!
Autor: Mladen Tešanović